မလှပသော ညနေများ

ဆရာဝန်တွေရဲ့ ညနေခင်းလေးတွေဟာ ခံစားမှုမျိုးစုံနဲ့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတတ်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ညနေခင်းလေးတွေဟာ ဆေးကုသပေးရတဲ့ ခံစားမှုပဲ့တင်သံလေးတွေကနေ အရောင်ပြောင်းပြီး မချင့်မရဲအလို မကျ တဲ့ခံစားမှုလေးတွေနဲ့လည်း ပြည့်နှက်နေတတ်ပါတယ်။

လောကမှာ ကျွန်မတို့မတတ်နိုင်တာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တွေဟာ ဆရာဝန် တွေရဲ့ကောင်းစေချင်တဲ့လောဘတကြီး စိတ်ဆန္ဒတွေကို တစ်ခါတစ်ခါမှာ ရိုက်ချိုးကြွှေလွင့်သွားစေနိုင်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ဆေးကုသမှုတွေအကြောင်း ပဲ့တင်သံမျှဝေမှာ မဟုတ်ဘဲ ဆေးပညာတွေတတ်တိုင်း ကောင်းအောင် ကုသပေးလို့မရတဲ့အကြောင်းလေးတွေလည်း မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးတွေဟာ လူထုထဲမှာဆေးကုသပေးရတဲ့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲက ဆရာဝန်တွေအတွက် ဖန်တရာတေအောင် ရိုးနေပါပြီ။ ဒါပေမယ့်ကိုယ်တကယ်နားနဲ့ဆတ်ဆတ်ကြားသိမြင်တွေ့လိုက်တိုင်းလည်း ကျွန်မတို့ရင်ထဲမှာ ခံစားလှိုက်ခတ်ရပါတယ်။

ကျွန်မတို့မှာ ဆေးကုသမှုအတွက် ပညာရှိတယ်။ ကိုယ့်အတတ်ပညာနဲ့ပတ်သက်ရင် အမြဲပြည့်ဝအောင် ဆည်းပူးလေ့လာနေတဲ့လုံ့လဝီရိယရှိတယ်၊ သမားကျင့်ဝတ်ရှိတယ်၊ အကြင်နာမေတ္တာရှိတယ်၊ ကောင်းစေ ချင်တဲ့ စေတနာရှိတယ်။ ကံကြမ္မာရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုလည်းရှိတယ်။ ဒါတွေဟာ ရောဂါတစ်ခုကို သက်သာ ပျောက်ကင်းအောင်ကုသပေးဖို့မလုံလောက်သေးဘူးလား။ကျွန်မတို့ ဘာတွေမှားနေကြပြီလဲ။

အဲဒီကလေးလေးက အသက်တစ်နှစ်လောက်ပဲရှိပါသေးတယ် ဖြစ်တာကလည်း သိပ်ထူးထူးဆန်းဆန်း မဟုတ်ပါဘူး။ နှာစေးချောင်းဆိုးပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ကလေးကအဖျားနည်းနည်းကြီးတယ်။ ဒါကြောင့် နျူမိုးနီးယား ခေါ်အဆုတ်ရောင်(ခဲ)ရောဂါရဲ့ လက္ခဏာတွေစစ်ဆေးကြည့်ရတယ်။ နျူမိုးနီးယားမှာ နှစ်လကနေ ငါးနှစ်အထိ ကလေးတွေအတွက် အဆင့်(၃)ဆင့်ခွဲထားပါတယ်။ အဆင့်ရောဂါသတ်မှတ်ချက်အလိုက် ကုသမှုလည်းကွဲပြား သွားတာမို့ အသေးအဖွဲ့ကအစ သတိထားရပါတယ်။ အစားမစားနိုင်ဘူး၊ အမေနို့မစို့နိင်ဘူး မလန်းဆန်းဘူး တအားမှိန်နေတယ်။ ပြာတယ်၊ တက်တယ်၊ အာဟာရလည်း ချို့တဲ့နေတယ် စတဲ့အချက်တွေထဲကတစ်ချက် လောက်ရှိနေရင် အလွန်ဆိုးဝါးတဲ့နျူမိုးနီးယားလို့သတ်မှတ်ပြီး ဆေးရုံပို့ရပါတယ်။ ဒါတွေတစ်ခုမှမရှိဘဲ ကလေးရင်ဘတ်နံရိုးကြားလေးတွေ ရင်ညွန့်နေရာလေးတွေ အသက်ရှူလိုက်တိုင်းချိုင့်ဝင်နေတယ်ဆိုရင် ဆိုးဝါးတဲ့နျူးမိုးနီးယားလို့သတ်မှတ်ပြီး ဆေးရုံကိုပဲလွှတ်ရပါတယ်။ ဆေးရုံမှာရောဂါအဆင့်အလိုက် ကုသမှု တွေတော့ ကွဲပြားသွားပါတယ်။

အဲဒါတွေ တစ်ခုမှမတွေ့ရဘဲ အသက်ရှူနှုန်းသာမြန်နေရင်တော့ ရိုးရိုးနျူမိုးနီးယားလို့ သတ်မှတ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာအသက်ရှူမြန်တယ်ဆိုတာအသက်အိုက် သတ်မှတ်ချက်ရှိပါတယ်။ အသက်နှစ်လကနေ တစ်နှစ်သား အထိမှာတစ်မိနစ်ကို အကြိမ်(၅၀)လောက်ရှူနေရင် တစ်နှစ်ကငါးနှစ်အထိမှာ တစ်မိနစ်ကို အကြိမ်(၄၀) လောက် ရှူနေရင် အသက်ရှူမြန်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ဆေးခန်းမှာပဲကုသပေးလို့ရပါတယ်။

အသက်လည်းမှန်မှန်ရှူအထက်ကအချက်တွေလည်း တစ်ခုမှမရှိရင်တော့ သာမန်အအေးမိ ချောင်းဆိုး အနေနဲ့ပဲ ကုသပေးရပါတယ်။

အဲဒီကလေးလေးကတော့ ဖျားတာရယ် နှာစေးချောင်းဆိုးရယ်၊ အသက်ရှူနှုန်းနည်းနည်းမြန်နေတာ ရယ်ရှိတာမို့ ရိုးရိုးနျူမိုးနီးယားလို့သတ်မှတ်ပြီး သင့်တော်တဲ့ဆေးဝါးလေးပေး အစားဂရုတစိုက်ကျွေးဖို့၊ အရည်များများတိုက်ပေးဖို့ နှာခေါင်းကအချွဲတွေ သန့်ရှင်းပေးဖို့ စောစောကပြောတဲ့ အရေးကြီးတဲ့လက္ခဏာတွေ ရှိ၊ မရှိ စောင့်ကြည့်ဖို့ တစ်ခုခုထူးခြားရင် ချက်ချင်းဆေးရုံသွားဖို့ အခုဆေးတွေနဲ့ သက်သာရင်အနည်းဆုံးတော့ ငါးရက်လောက် ဆက်တိုက်ဖို့စသဖြင့် အရှည်ကြီးမှာကြားပြောဆိုပြီး လောလောဆယ် ဆေးတစ်ခွက်စာကို လည်း ချက်ချင်းပဲ တိုက်စေလိုက်ပါတယ်။

အမေဖြစ်သူက အဝတ်အစား ခပ်နွမ်းနွမ်းအသားအရေညစ်ညစ်ခေါင်းစုတ်ဖွားနဲ့ ကလေးကတော့ မပိန်မဝချစ်စရာလေးပါပဲ။ ချောင်းလေးဆိုးနေတဲ့ကလေးကို သနားကြင်နာစိတ်နဲ့ကျွန်မပိုက်ဆံတွေလည်း အများကြီးမယူပါဘူး။ သိပ်အဆင်ပြေပုံမရတဲ့ လူနာတွေအပေါ်မှာ ကျွန်မဆေးဖိုးအရင်းလောက်ပဲ ယူလေ့ရှိပါ တယ်။ ကျွန်မကသိပ်ချမ်းသာနေလို့တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကလေးလေးတွေအပေါ်မှာ သနားချစ်ခင် တတ်တယ်။ ရင်သွေးလေးတွေချီပြီးလာပြတဲ့ အမေတွေအပေါ်မှာ ကိုယ်ချင်းစာတယ်။ မိခင်တစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ရင်သွေးကို အကောင်းဆုံးတွေပဲဖြစ်စေချင်တဲ့မေတ္တာကို နားလည်တယ်။ သူတို့ကဆင်းရဲလို့ဆိုပြီး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းမလုပ်ဘူး။ အဲဒီကလေးကိုလည်းအကောင်းဆုံးပဲ ကုသပေးတယ်။ အရေးကြီးလို့ ဆေးကိုငါးရက်လောက်တိုက်ဖို့လည်း မှာလိုက်တယ်။ နောက်ရက်လာနိုင်အောင် ပိုက်ဆံလည်းလျှော့ပေးလိုက် တယ်။ ဆေးရုံသွားဖို့လိုတဲ့ အရေးကြီးအချက်တွေလည်း ရှင်းပြလိုက်တယ်။ ဒီ့ထက်ပိုပြီး ကျွန်မဘာလုပ်ပေးနိုင် မှာလဲလေ။

သူတို့ကို စိတ်မချလို့ (နှစ်ရက်စာ ဆေးဖိုးဆိုရင်လည်း အများကြီးဖြစ်ပြီး လန်သွားမှာစိုးလို့) တစ်ရက်စာ ပဲပေးပြီး နောက်နေ့ဆက်ဆက်လာဖို့ မှာလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဆေးခန်းဆရာဝန်တွေဟာ လူနာကို နောက်နေ့ဆက်လာပါဦးလို့ခေါ်ဖို့ အတော်ဝန်လေးပါတယ်။ ခေါ်တိုင်းလည်း ပိုက်ဆံလိုချင်လို့ ခေါ်တယ်လို့ အထင်ခံရမှာအရမ်းကြောက်ပါတယ်။ သူတို့ နားလည်နိုင်ဖို့ပဲ ဆုတောင်းပြီးရှင်းပြရပါတယ်။

ကလေးလူနာတွေ အများကြီးကြားထဲမှာအဲဒီကလေးလေးကိုလည်း ကုသပေးပြီးနောက်တော့ မေ့သွားပါတယ်။ အချို့လည်း တစ်ရက်လောက်ပဲလာပြီး ပျောက်သွားကြတာတွေအများကြီးမို့ သိပ်သတိမထားမိ ပါဘူး။ နောက်တစ်နေ့မှာ အပြင်းဖျားနေတဲ့ကလေးတစ်ယောက် လာပြပါတယ်။ သူ့မှတ်တမ်းလေးထုတ်ပြမှ အဲဒီကလေးမှန်း မှတ်မိပါတယ်။ နေ့စွဲကြည့်လိုက်တော့ မနေ့ကလာထားတာ မတွေ့ရပါဘူး။ ကလေးက အခု အဖျားကြီး၊ အသက်ရှူတွေမြန်ပြီး (အရပ်ထဲကပြောသလို ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက်နဲ့) ရင်ဘတ်နံရိုးလေးတွေလည်း အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ချိုင့်ဝင်နေပါပြီ။ အသက်လည်း ခက်ခက်ခဲခဲရှူနေရပါတယ်။ စမ်းကြည့်တော့ဆူညံနေတဲ့ ချွဲသံတွေ အများကြီးကြားရတယ်။ တစ်ရက်အတွင်း ဒီလောက်ဆိုးဝါးသွားရသလား၊ ဆေးမတိုက်ဘူးလား။ မနေ့ ကရောဘာလို့ မလာတာလဲလို့ မေးလိုက်တော့ အိမ်မှာကျန်ခဲ့တဲ့အကြီးလေးလည်း ဖျားပြီး ချောင်းဆိုးလို့အဲဒီ ကလေးရဲ့ ဆေးနှစ်ခွက်ခွဲတိုက်လိုက်ရသတဲ့။ မနေ့ကလည်း ကလေးမသက်သာပေမယ့် ပိုက်ဆံမရှိလို့မလာနိုင် တာပါတဲ့။

ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ ညီမရယ် …။ နောက်ကို ပိုက်ဆံမရှိလည်း လာခဲ့။ ကလေးကအရေးကြီးတယ်။ အခု တော့ကလေးဆေးရုံကြီးကို အမြန်ပို့မှဖြစ်မယ်လို့ ရှင်းပြတော့မလွှတ်ပါနဲ့ဆရာမရယ်၊ နောက်နေ့မှန်မှန်လာပါ့ မယ်။ ဆေးရုံတက်ဖို့ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ အိမ်မှာလည်း ကလေးသုံးယောက်နဲ့ ယောကျ်ားကထောင်ထဲမှာ၊ ကျွန်မက သူများအိမ်အဝတ်လိုက်လျှော်ရတာလို့ တသီတတန်းကြီးပြောပြတော့တယ်။

ကျွန်မတို့မှာ ဆေးကုသမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာရှိတယ်။ စိတ်ကောင်းစေတနာရှိတယ်။ မတော် လောဘမရှိဘူး။ ကံဆိုးလွန်းတဲ့ကုသလို့မရနိုင်တဲ့ရောဂါတွေလည်း မဟုတ်ဘူး။ လူနာကလည်း လိုက်နာချင် တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ကုသလို့မရနိုင်တာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်လို့ လောကကြီးကကျွန်မတို့ကို သင်ခန်းစာပေးခဲ့ပေါင်းလည်း များပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကြုံရတိုင်းလည်း မချင့်မရဲ ခံစားရဆဲပါပဲ။

လောကမှာ ကျွန်မတို့မတတ်နိုင်တာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တွေဟာ တစ်ခါ တစ်ခါမှာ ဆရာဝန်တွေရဲ့ ကောင်းစေချင်တဲ့ လောဘတကြီး စိတ်ဆန္ဒတွေကို ရိုက်ချိုးကြွေလွင့်သွားစေနိုင်တာ မို့ အမျိုးအမည်မသိတဲ့ ခံစားချက်လေးတွေအကြောင်း ပဲ့တင်ထပ်လိုက်ရပါတယ်။

အမရာ (ဆေး-၁)

မလွပေသာ ညေနမ်ား

ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ညေနခင္းေလးေတြဟာ ခံစားမႈမ်ိဳးစံုနဲ႔ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ ညေနခင္းေလးေတြဟာ ေဆးကုသေပးရတဲ့ ခံစားမႈပဲ့တင္သံေလးေတြကေန အေရာင္ေျပာင္းၿပီး မခ်င့္မရဲအလို မက် တဲ့ခံစားမႈေလးေတြနဲ႔လည္း ျပည့္ႏွက္ေနတတ္ပါတယ္။

ေလာကမွာ ကၽြန္မတို႔မတတ္ႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ဆိုတဲ့ ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြဟာ ဆရာ၀န္ ေတြရဲ႕ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ေလာဘတႀကီး စိတ္ဆႏၵေတြကို တစ္ခါတစ္ခါမွာ ႐ိုက္ခ်ိဳးေႂကႊလြင့္သြားေစႏိုင္ပါတယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ေဆးကုသမႈေတြအေၾကာင္း ပဲ့တင္သံမွ်ေ၀မွာ မဟုတ္ဘဲ ေဆးပညာေတြတတ္တုိင္း ေကာင္းေအာင္ ကုသေပးလို႔မရတဲ့အေၾကာင္းေလးေတြလည္း မွ်ေ၀ေပးခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြဟာ လူထုထဲမွာေဆးကုသေပးရတဲ့ ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္ထဲက ဆရာ၀န္ေတြအတြက္ ဖန္တရာေတေအာင္ ႐ိုးေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ကို္ယ္တကယ္နားနဲ႔ဆတ္ဆတ္ၾကားသိျမင္ေတြ႔လိုက္တုိင္းလည္း ကၽြန္မတို႔ရင္ထဲမွာ ခံစားလႈိက္ခတ္ရပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔မွာ ေဆးကုသမႈအတြက္ ပညာရွိတယ္။ ကိုယ့္အတတ္ပညာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အၿမဲျပည့္၀ေအာင္ ဆည္းပူးေလ့လာေနတဲ့လံု႔လ၀ီရိယရွိတယ္၊ သမားက်င့္၀တ္ရွိတယ္၊ အၾကင္နာေမတၱာရွိတယ္၊ ေကာင္းေစ ခ်င္တဲ့ ေစတနာရွိတယ္။ ကံၾကမၼာရဲ႕မ်က္ႏွာသာေပးမႈလည္းရွိတယ္။ ဒါေတြဟာ ေရာဂါတစ္ခုကို သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသေပးဖို႔မလံုေလာက္ေသးဘူးလား။ကၽြန္မတို႔ ဘာေတြမွားေနၾကၿပီလဲ။

အဲဒီကေလးေလးက အသက္တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္ ျဖစ္တာကလည္း သိပ္ထူးထူးဆန္းဆန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကေလးကအဖ်ားနည္းနည္းႀကီးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏ်ဴမိုးနီးယား ေခၚအဆုတ္ေရာင္(ခဲ)ေရာဂါရဲ႕ လကၡဏာေတြစစ္ေဆးၾကည့္ရတယ္။ ႏ်ဴမိုးနီးယားမွာ ႏွစ္လကေန ငါးႏွစ္အထိ ကေလးေတြအတြက္ အဆင့္(၃)ဆင့္ခြဲထားပါတယ္။ အဆင့္ေရာဂါသတ္မွတ္ခ်က္အလိုက္ ကုသမႈလည္းကြဲျပား သြားတာမို႔ အေသးအဖြဲ႔ကအစ သတိထားရပါတယ္။ အစားမစားႏိုင္ဘူး၊ အေမႏို႔မစို႔ႏိင္ဘူး မလန္းဆန္းဘူး တအားမွိန္ေနတယ္။ ျပာတယ္၊ တက္တယ္၊ အာဟာရလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတယ္ စတဲ့အခ်က္ေတြထဲကတစ္ခ်က္ ေလာက္ရွိေနရင္ အလြန္ဆိုး၀ါးတဲ့ႏ်ဴမိုးနီးယားလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ေဆး႐ံုပို႔ရပါတယ္။ ဒါေတြတစ္ခုမွမရွိဘဲ ကေလးရင္ဘတ္နံ႐ိုးၾကားေလးေတြ ရင္ညြန္႔ေနရာေလးေတြ အသက္႐ွဴလိုက္တိုင္းခ်ိဳင့္၀င္ေနတယ္ဆိုရင္ ဆိုး၀ါးတဲ့ႏ်ဴးမိုးနီးယားလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ေဆး႐ံုကိုပဲလႊတ္ရပါတယ္။ ေဆး႐ံုမွာေရာဂါအဆင့္အလိုက္ ကုသမႈ ေတြေတာ့ ကြဲျပားသြားပါတယ္။

အဲဒါေတြ တစ္ခုမွမေတြ႔ရဘဲ အသက္႐ွဴႏႈန္းသာျမန္ေနရင္ေတာ့ ႐ိုး႐ိုးႏ်ဴမိုးနီးယားလို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာအသက္႐ွဴျမန္တယ္ဆိုတာအသက္အိုက္ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ အသက္ႏွစ္လကေန တစ္ႏွစ္သား အထိမွာတစ္မိနစ္ကို အႀကိမ္(၅၀)ေလာက္႐ွဴေနရင္ တစ္ႏွစ္ကငါးႏွစ္အထိမွာ တစ္မိနစ္ကို အႀကိမ္(၄၀) ေလာက္ ႐ွဴေနရင္ အသက္႐ွဴျမန္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ေဆးခန္းမွာပဲကုသေပးလို႔ရပါတယ္။

အသက္လည္းမွန္မွန္႐ွဴအထက္ကအခ်က္ေတြလည္း တစ္ခုမွမရွိရင္ေတာ့ သာမန္အေအးမိ ေခ်ာင္းဆိုး အေနနဲ႔ပဲ ကုသေပးရပါတယ္။

အဲဒီကေလးေလးကေတာ့ ဖ်ားတာရယ္ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးရယ္၊ အသက္႐ွဴႏႈန္းနည္းနည္းျမန္ေနတာ ရယ္ရွိတာမို႔ ႐ိုး႐ိုးႏ်ဴမိုးနီးယားလို႔သတ္မွတ္ၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ေဆး၀ါးေလးေပး အစားဂ႐ုတစိုက္ေကၽြးဖို႔၊ အရည္မ်ားမ်ားတိုက္ေပးဖုိ႔ ႏွာေခါင္းကအခၽြဲေတြ သန္႔ရွင္းေပးဖို႔ ေစာေစာကေျပာတဲ့ အေရးႀကီးတဲ့လကၡဏာေတြ ရွိ၊ မရွိ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ တစ္ခုခုထူးျခားရင္ ခ်က္ခ်င္းေဆး႐ံုသြားဖို႔ အခုေဆးေတြနဲ႔ သက္သာရင္အနည္းဆံုးေတာ့ ငါးရက္ေလာက္ ဆက္တိုက္ဖို႔စသျဖင့္ အရွည္ႀကီးမွာၾကားေျပာဆိုၿပီး ေလာေလာဆယ္ ေဆးတစ္ခြက္စာကို လည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ တိုက္ေစလိုက္ပါတယ္။

အေမျဖစ္သူက အ၀တ္အစား ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအသားအေရညစ္ညစ္ေခါင္းစုတ္ဖြားနဲ႔ ကေလးကေတာ့ မပိန္မ၀ခ်စ္စရာေလးပါပဲ။ ေခ်ာင္းေလးဆိုးေနတဲ့ကေလးကို သနားၾကင္နာစိတ္နဲ႔ကၽြန္မပိုက္ဆံေတြလည္း အမ်ားႀကီးမယူပါဘူး။ သိပ္အဆင္ေျပပံုမရတဲ့ လူနာေတြအေပၚမွာ ကၽြန္မေဆးဖိုးအရင္းေလာက္ပဲ ယူေလ့ရွိပါ တယ္။ ကၽြန္မကသိပ္ခ်မ္းသာေနလို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကေလးေလးေတြအေပၚမွာ သနားခ်စ္ခင္ တတ္တယ္။ ရင္ေသြးေလးေတြခ်ီၿပီးလာျပတဲ့ အေမေတြအေပၚမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္။ မိခင္တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္ရင္ေသြးကို အေကာင္းဆံုးေတြပဲျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ေမတၱာကို နားလည္တယ္။ သူတို႔ကဆင္းရဲလို႔ဆိုၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းမလုပ္ဘူး။ အဲဒီကေလးကိုလည္းအေကာင္းဆံုးပဲ ကုသေပးတယ္။ အေရးႀကီးလို႔ ေဆးကိုငါးရက္ေလာက္တုိက္ဖို႔လည္း မွာလိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္လာႏုိင္ေအာင္ ပိုက္ဆံလည္းေလွ်ာ့ေပးလိုက္ တယ္။ ေဆး႐ံုသြားဖို႔လိုတဲ့ အေရးႀကီးအခ်က္ေတြလည္း ရွင္းျပလိုက္တယ္။ ဒီ့ထက္ပိုၿပီး ကၽြန္မဘာလုပ္ေပးႏုိင္ မွာလဲေလ။

သူတို႔ကို စိတ္မခ်လို႔ (ႏွစ္ရက္စာ ေဆးဖိုးဆိုရင္လည္း အမ်ားႀကီးျဖစ္ၿပီး လန္သြားမွာစိုးလို႔) တစ္ရက္စာ ပဲေပးၿပီး ေနာက္ေန႔ဆက္ဆက္လာဖို႔ မွာလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ေဆးခန္းဆရာ၀န္ေတြဟာ လူနာကို ေနာက္ေန႔ဆက္လာပါဦးလို႔ေခၚဖို႔ အေတာ္၀န္ေလးပါတယ္။ ေခၚတိုင္းလည္း ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႔ ေခၚတယ္လို႔ အထင္ခံရမွာအရမ္းေၾကာက္ပါတယ္။ သူတို႔ နားလည္ႏိုင္ဖို႔ပဲ ဆုေတာင္းၿပီးရွင္းျပရပါတယ္။

ကေလးလူနာေတြ အမ်ားႀကီးၾကားထဲမွာအဲဒီကေလးေလးကိုလည္း ကုသေပးၿပီးေနာက္ေတာ့ ေမ့သြားပါတယ္။ အခ်ိဳ႔လည္း တစ္ရက္ေလာက္ပဲလာၿပီး ေပ်ာက္သြားၾကတာေတြအမ်ားႀကီးမို႔ သိပ္သတိမထားမိ ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ အျပင္းဖ်ားေနတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ လာျပပါတယ္။ သူ႔မွတ္တမ္းေလးထုတ္ျပမွ အဲဒီကေလးမွန္း မွတ္မိပါတယ္။ ေန႔စြဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ မေန႔ကလာထားတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ကေလးက အခု အဖ်ားႀကီး၊ အသက္႐ွဴေတြျမန္ၿပီး (အရပ္ထဲကေျပာသလို ဖုတ္လႈိက္ဖုတ္လႈိက္နဲ႔) ရင္ဘတ္နံ႐ိုးေလးေတြလည္း အသက္႐ွဴလိုက္တုိင္း ခ်ိဳင့္၀င္ေနပါၿပီ။ အသက္လည္း ခက္ခက္ခဲခဲ႐ွဴေနရပါတယ္။ စမ္းၾကည့္ေတာ့ဆူညံေနတဲ့ ခၽြဲသံေတြ အမ်ားႀကီးၾကားရတယ္။ တစ္ရက္အတြင္း ဒီေလာက္ဆိုး၀ါးသြားရသလား၊ ေဆးမတိုက္ဘူးလား။ မေန႔ ကေရာဘာလို႔ မလာတာလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ အိမ္မွာက်န္ခဲ့တဲ့အႀကီးေလးလည္း ဖ်ားၿပီး ေခ်ာင္းဆိုးလို႔အဲဒီ ကေလးရဲ႕ ေဆးႏွစ္ခြက္ခြဲတုိက္လိုက္ရသတဲ့။ မေန႔ကလည္း ကေလးမသက္သာေပမယ့္ ပိုက္ဆံမရွိလို႔မလာႏိုင္ တာပါတဲ့။

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ ညီမရယ္ …။ ေနာက္ကို ပိုက္ဆံမရွိလည္း လာခဲ့။ ကေလးကအေရးႀကီးတယ္။ အခု ေတာ့ကေလးေဆး႐ံုႀကီးကို အျမန္ပို႔မွျဖစ္မယ္လို႔ ရွင္းျပေတာ့မလႊတ္ပါနဲ႔ဆရာမရယ္၊ ေနာက္ေန႔မွန္မွန္လာပါ့ မယ္။ ေဆး႐ံုတက္ဖို႔ပိုက္ဆံမရွိဘူး။ အိမ္မွာလည္း ကေလးသံုးေယာက္နဲ႔ ေယာက်္ားကေထာင္ထဲမွာ၊ ကၽြန္မက သူမ်ားအိမ္အ၀တ္လိုက္ေလွ်ာ္ရတာလို႔ တသီတတန္းႀကီးေျပာျပေတာ့တယ္။

ကၽြန္မတို႔မွာ ေဆးကုသမႈပိုင္းဆိုင္ရာ အတတ္ပညာရွိတယ္။ စိတ္ေကာင္းေစတနာရွိတယ္။ မေတာ္ ေလာဘမရွိဘူး။ ကံဆိုးလြန္းတဲ့ကုသလို႔မရႏိုင္တဲ့ေရာဂါေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။ လူနာကလည္း လိုက္နာခ်င္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ကုသလို႔မရႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္လို႔ ေလာကႀကီးကကၽြန္မတို႔ကို သင္ခန္းစာေပးခဲ့ေပါင္းလည္း မ်ားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ႀကံဳရတုိင္းလည္း မခ်င့္မရဲ ခံစားရဆဲပါပဲ။

ေလာကမွာ ကၽြန္မတို႔မတတ္ႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ဆိုတဲ့ ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြဟာ တစ္ခါ တစ္ခါမွာ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ ေလာဘတႀကီး စိတ္ဆႏၵေတြကို ႐ိုက္ခ်ိဳးေႂကြလြင့္သြားေစႏုိင္တာ မို႔ အမ်ိဳးအမည္မသိတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြအေၾကာင္း ပဲ့တင္ထပ္လိုက္ရပါတယ္။

အမရာ (ေဆး-၁)

MyDoctor Telemedicine Application
Related posts
All ArticlesCovid - 19ကူးစက်တတ်သောရောဂါများအထွေထွေရောဂါများ

Rainy season and COVID19

1 Mins read
မိုးရာသီနဲ့COVID19 မိုးရာသီက Covid19 ကူးစက်ဖို့ရာ လွယ်ကူနိုင်လားဆိုတာကတော့ ပညာရှင်တေ ွစူးစမ်းအဖြေရှာနေ ဆဲဖြစ်ပါတယ် တချို့သုတေသနပြုသူတွေကတော့ စိုထိုင်းစ မြင့်မားတဲ့ရေငွေ့အခြေအနေက ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ပိုးပြန့်နှံ့မှုကိုနှေးကွေးစေတယ်လို့ဆိုကြပေမယ့်လည်း တချို့သော သုတေသနပြုသူတွေကတော့ အခန်းတွင်းအပူချိန်နိမ့်ကျပြီး စိုထိုင်းစမြင့်မားတဲ့အခြေအနေက ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး ပျံ့နှ့ံမှုကို ပိုပြီးဖြစ်ပေါ်aစေတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုအခြေအနေကနေ ကမ္ဘာ အနှံ့ပြန့်ပွားဖို့ရာလွယ်ကူနိုင်တယ်လို့လည်းအကြံပြုကြပါတယ်…
All Articlesဖိုးဖိုးဖွားဖွား ကျန်းမာရေး

Monsoon season and elderly

1 Mins read
ဘိုးဘိုးဘွားဘွားတို့နဲ့ မုတ်သုံရာသီ မိုးဦးကျကာလရောက်လာခြင်းနဲ့အတူ ဘိုးဘွားမိဘသက်ကြီးရွယ်အိုတွေကိုစောင့်ရှောက်ကူညီဖို့ရာ ပိုပြီးလိုအပ်ကြမှာပါ။ ဒီကာလမှာ ရာသီတုပ်ကွေး၊ ရင်ကြပ်ရောဂါ၊ ဆင်တုပ်ကွေးစတဲ့ ရောဂါဘယများအပြင် ခြေလက်ကိုက်ခဲတာ၊ ဝမ်းလျောတာ၊ အိပ်ချိန်မမှန်တာမျိုးတွေဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါတယ်။ ရာသီဥတူအပြောင်းအလဲက ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာအပြောင်းအလဲတွေကိုဖြစ်လာနိုင်တာမို့ မဖြစ်ခင်ကကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် ဘိုးဘွားမိဘတွေအတွက်ကျန်းမာရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ လုပ်ဆောင်သင့်တဲ့(၇)ချက်ကို ပြောပြပေးချင်ပါတယ် ၁။ ပူနွေးသောအစားအစာနှင့်ရေများကို စားသောက်ပေးပါ…
All Articlesစိတ်ကျန်းမာရေးအထွေထွေရောဂါများ

Humans that poison the environment part (2)

1 Mins read
လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော လူစားများ (1)       Narcissistic သူများတွေကို blame ဖို့ သီးသန့် မွေးဖွားလာတဲ့ပုံစံဖြစ်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ဘယ်လောက်ပဲ ဝိုင်းပြောနေပါစေ၊ သူကဘယ်တော့မှ မမှားဘူး။ သူနဲ့ ဖြစ်တဲ့သူရဲ့ အမှားသာဖြစ်တယ်။ Narcissistic type တွေဟာ သူတို့ရဲ့…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *