ေသြးအားနည္းလွ်င္ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးေလ်ာ့သည္ပင္

‘သမီးေလးၾကည့္ရတာ အားမရွိသလုိပဲ၊ ေမာေနပုံရတယ္။ စာက်က္ၿပီးရင္လည္း ေမ့သြားတယ္လုိ႕ ေျပာတယ္။ သူ အရင္လုိ ဥာဏ္မေကာင္းေတာ့ဘူးဆုိၿပီး ငုိငုိေနတယ္ ေဒါက္တာရယ္’

၈ ႏွစ္အရြယ္ခန္႕ရွိေသာ သမီးငယ္ေလးအတြက္ ရတတ္မေအးရွာေသာ မိခင္တစ္ဦး၏ ရင္ဖြင့္သံပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သမီးေလးကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္႐ႈေသာအခါ ညႇဳိးငယ္ေသာမ်က္ႏွာေလး ႏွင့္၊ ႏႈတ္ခမ္းေလးကလည္း ျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္၊ ခႏၶာကုိယ္ကလည္း ပိန္လွီလွီ။ အုိ … အားရစရာ မေကာင္းလိုက္တာ။

လက္ဖ၀ါးေလးမ်ားသည္ ျဖဴေရာ္ေရာ္၊ႏွလုံးခုန္ႏႈန္းကလည္း သူမ၏ အသက္အရြယ္ႏွင့္ စာလွ်င္ ျမန္သည္ဟု ေကာင္းစြာဆုိႏုိင္ေသာ အေနအထား။ ႏွလုံးသည္လည္း ရွိသင့့္သည္ထက္ ႀကီးေနသည္ကုိ စမ္းသပ္ေတြ႕ရွိရပါသည္။

‘သမီးကေလးက မွတ္ခ်က္ခ်သံအဆုံးတြင္ ‘မွန္လုိက္တာ ေဒါက္တာရယ္။ ဟုိဟာမစား၊ ဒီဟာမစားနဲ႕ အရမ္းေရြးတာပဲ။ အသား၊ ငါး ဆုိလည္း မစားသေလာက္ပဲ။ ၾကက္ဥ၊ ႏြားႏုိ႕ ဆုိလည္း ခါရမ္းေနတာပဲ။ ဟင္းရြက္နည္းနည္းပါးပါးနဲ႕ ပဲတခ်ဳိ႕ေလာက္ပဲ စားတာ’

မိခင္ျဖစ္သူက ဆရာ၀န္၏ မွတ္ခ်က္ကုိ အားရပါးရ ေထာက္ခံလုိက္ပါသည္။ မွန္ပါသည္။ လူတစ္ဦး၏ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးသည္ အတိတ္ကံႏွင့္သက္ဆုိင္သည္ မွန္ေသာ္လည္း ပစၥဳပၸန္တြင္ အေထာက္အပံ့ျပဳေသာ အခ်က္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ထုိအေထာက္အပံ့ျပဳေသာ အခ်က္မ်ားတြင္ ‘အာဟာရ’သည္ လြန္စြာအေရးပါေသာ အပိုင္းတြင္ ပါ၀င္ပါသည္။

‘သားေလးက တျခားကေလးေတြလို လႈပ္လႈပ္ရွားရွားလည္း မေဆာ့ဘူး။ လန္းလန္း ဆန္းဆန္းလည္း မရွိဘူး။ သူ႕အစ္ကုိ၊ အစ္မေတြ ဒီအရြယ္တုန္းက ဆုိ၇င္ အရမ္းေဆာ့တာပဲ’

မိခင္ျဖစ္သူသည္ အသက္ ၃ ႏွစ္အရြယ္ခန္႕ရွိေသာ သားငယ္ေလးကို ဟင္းရြက္လည္း မစား၊ ငါးအနည္းငယ္သာ စား၍ ၾကက္ဥကိုလည္း ရံခါသာ စားေၾကာင္းျဖင့္ ကေလး၏ အာဟာရရာဇ၀င္ကုိ ေမးၾကည့္ေသာအခါ ေျဖၾကားပါသည္။

‘ကေလးက သူ႕အသက္အရြယ္ထက္စာရင္ ေသးတယ္လုိ႕ ေျပာရမွာပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေတာ့ ေသြးအားလည္း နည္းေနတယ္။ ဒါဆုိရင္ ဦးေႏွာက္နဲ႕ အာ႐ုံေၾကာ ဖြံံ႕ၿဖိဳးမႈမွာ ထိခိုက္ႏုိင္တယ္’ဟု ကေလးမိခင္အား ရွင္းျပလုိ္က္ပါသည္။

သူမသည္ ဆရာ၀န္အား အံ့ၾသစြာၾကည့္လုိက္ပါသည္။ ဘာဆုိင္လုိ႕လဲဟု ေတြးမိပုံ ရသည္။ စင္စစ္ ကေလးသည္ အာ႐ုံေၾကာမ်ား ေကာင္းစြာမဖြံ႕ၿဖိဳးသျဖင့္ ဤသုိ႕ၿငိမ္သက္ထုိင္း မႈိင္းေနေၾကာင္း ကေလးမိခင္အား ရွင္းျပရပါေတာ့သည္။

ေသြးအားနည္းျခင္း

ေသြးအားနည္းေသာ ေရာဂါသည္ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ႏုိ္င္သည့္ အသက္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ကမၻာႏွင့္ အ၀ွမ္း ႀကီးမားေသာ ျပႆနာကို ေပးေဆာင္ ေနေသာ ေရာဂါတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။

ဘာေၾကာင့္လဲ

စင္စစ္အမွတ္တမဲ့ျပဳခဲ့ေသာ အရာတုိ႕ေၾကာင့္ အပ္ႏွင့္မထြင္းႏုိင္ေတာ့ဘဲ ပုစိန္ႏွင့္ ထြင္းရေသာ အေျခအေနသုိ႕ ေရာက္ရွိသြားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မွ်တေသာအာဟာရကို မွီ၀ဲခဲ့လွ်င္ မိခင္ေရာ ကေလးပါ ေသြးအားနည္း ေရာဂါျဖစ္ရန္ အေၾကာင္းမရွိပါေပ။

မိခင္သည္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္စဥ္ကပင္ ေသြးအားနည္းေနတတ္သည္။ ကေလးေမြးဖြားၿပီး ေသာအခါ ပုိ၍ပင္ဆုိး၀ါးေသာ ေသြးအားနည္းျခင္း ျဖစ္လာပါသည္။ အဓိကတရားခံမွာ ‘အစားေရွာင္ျခင္း’ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကေလး ေလနာမည္၊ ၀မ္းေလွ်ာမည္ စသည့္ ႐ုိးရာ အယူ အဆ၊ အစြဲအလမ္းမ်ား အမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႕သည္ မိခင္ အစားေရွာင္ရန္ ဖန္တီးပါေတာ့သည္။

‘ ပဲစားရင္ ကေလး ဗုိက္ပြမွာေပါ့’

‘ဟင္းရြက္စားရင္ ကေလးေလနာၿပီး ၀မ္းစိမ္းမွာေပါ့၊’

‘ ၾကက္ဥစားရင္ ကေလး ၀မ္းပုပ္မွာေပါ့’

အစရွိေသာ ဂီတသစဥ္မ်ားည္ အစဥ္အလာ ၾကားသိေနရေသာ ႐ုိးရာအယူအဆမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ မိခင္ျဖစ္သူ ေသြးအားနည္းလွ်င္ ျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္ ျဖစ္ၿပီး၊ ေသြးအားနည္းလြန္းလွ်င္ ႏွလုံးကို ထိခုိက္ႏုိင္သည္ဟူေသာ ဇာတ္လမ္းမွ်ႏွင့္သာ နိဂုံးခ်ဳပ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ကေလးငယ္ တုိ႕တြင္မူ ထုိဇာတ္လမ္းသည္ ‘ ဆက္ဆံရန္ရွိေသးသည္’ ဟု ဆုိရပါမည္။

ဘယ္လုိဆက္ရန္ရွိေသးသည္လဲ

ေမြးကင္းစအရြယ္တြင္ မိခင္ႏုိ႕တုိက္ေသာ္လည္း မိခင္က သံဓာတ္အားနည္းေနလွ်င္ ကေလး လည္း ထုိသံဓာတ္ကုိ မရရွိႏုိင္ေပ။ သံဓာတ္အားေဆးမ်ားျဖင့္ ျဖည့္ေပးေနလွ်င္မူ လြန္စြာသင့္ ေတာ္ပါသည္။ ထုိသုိ႕မဟုတ္လွ်င္ ကေလးသည္ မည္သည္ေနရာမွ သံဓာတ္ကုိ ရႏုိ္င္စရာ ရွိပါ မည္နည္း။

စင္စစ္ ကေလးငယ္သည္ ထုိသံဓာတ္ႏွင့္ အျခားလုိအပ္ေသာ သတၱဳဓာတ္တုိ႕ကို အသည္းအတြင္း၌ သိမ္းဆည္းထားရပါမည္။ လိုအပ္ေသာ ကုိယ္ခႏၶာတည္ေဆာက္မႈတို႕ အတြက္ ထုတ္၍သုံးရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ရံခါ၌ လုိသည္ထက္ ပုိ၍ ထုတ္သုံးရေသာ အေျခ အေနမ်ားရွိပါသည္။ အထူးသျဖင့္ လမေစ့အေလးခ်ိန္မျပည့္ေသာ ေမြးကင္းစကေလးငယ္ တုိ႕သည္ ခႏၶာကုိယ္ႏွင့္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏႈန္း ပို၍ျမန္ပါသည္။ ပုံမွန္ကေလးငယ္၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကုိ လုိက္မီေစရန္ လ်င္ျမန္စြာ ဖြံ႕ၿဖိဳးရသည္။ အာ႐ုံေၾကာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတြက္ လုိအပ္ေသာသံဓာတ္မ်ား ကုိ မည္သည့္ေနရာမွ ရႏုိင္ပါမည္နည္း။ ထုိသို႕ေသာအခါတြင္ အျပဳအမႈမ်ားကုိ ထိန္းသိမ္း ေသာ ဦးေႏွာက္၏ အစိတ္အပုိင္းတို႕သည္ ဖံြ႕ၿဖိဳးမႈရွိေတာ့ေပ။ ထုိအစိတ္အပုိင္းတုိ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးရန္ သံဓာတ္လုိသည္ေလ။ အထူးသျဖင့္ ‘ သင္ၾကားနာယူႏိုင္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ား’ တြင္ ထိခုိက္ႏုိင္ ပါသည္။

ေမြးကင္းစမွ အသက္၂၂ ႏွစ္အထိ အရြယ္သည္ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်ိန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ထုိအရြယ္သည္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာ႐ုံေၾကာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏႈန္း အျမန္မဆုံး အခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လ်င္ျမန္မစြာဖံြ႕ၿဖိဳးေနေသာ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာ႐ုံေၾကာ အတြက္ သံဓာတ္ အစရွိေသာ ကုန္ၾကမ္းမ်ားကို ထုတ္မသုံးႏုိင္လွ်င္ ပုံမွန္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကုိ မည္သည့္ အေၾကာင္းႏွင့္မွ် မရရွိႏုိင္ေတာ့ေပ။ သုိ႕ဆုိလွ်င္ လသားအရြယ္မွစ၍ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာ႐ုံေၾကာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ေႏွာင့္ေႏွးေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ျဖည့္စြက္စာေကၽြးခ်ိန္

ျဖည့္စြက္စာေကၽြးခိ်န္၌လည္း ႐ုိးရာဂီသစဥ္ေလးမ်ား လႊမ္းမုိးေနဆဲပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ‘ ဟင္းရြက္ေကၽြးလွ်င္ ၀မ္းေလွ်ာမည္၊’ ၊ ‘ပဲ ေကၽြးလွ်င္ ဗုိက္ပြမည္’ ၊ ‘အသားေကၽြးလွ်င္ သံထ မည္’ ဟူေသာ အယူအဆမ်ားေၾကာင့္ ကေလးခမ်ာ စားစရာပင္ မရွိသေလာက္ အေနအထား ျဖည့္စြက္စာေကၽြးစ ကာလမ်ားကို ျဖတ္သန္းရျပန္ပါသည္။

စင္စစ္ အစာသည္ ေဆးပင္ျဖစ္ပါသည္။ သံဓာတ္သည္ . . .

* အသား၊ အသည္း

* ၾကက္ဥအႏွစ္

*   ဟင္းရြက္မ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္၊ ဘူးညန္႔

စသည္တုိ႕၌အလြန္ၾကြယ္စြာ ပါရွိပါသည္။

မွ်တေသာ အာဟာရကုိသာ ေကၽြးမည္ဆုိလွ်င္ ကေလးငယ္သည္ ေသြးအားနည္းေရာဂါ ျဖစ္နုိင္စရာအေၾကာင္းမရွိႏုိင္ေပ။

ဤသုိ႕ျဖင့္ ကေလး၏ ပထမသက္တမ္း ၂ ႏွစ္ကုန္ဆုံးၿပီး ဦးေႏွာက္၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ လ်င္ျမန္စြာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေသာအခ်ိန္တို႕သည္လည္း မျပည့္စုံစြာ၊ လုိအပ္ခ်က္မ်ားစြာျဖင့္ ကုန္ဆုံးသြားၿပီး ျဖစ္ပါ သည္။ အာဟာရကုိ ေကာင္းစြာ စားသုံးေသာကေလး၏ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္လည္း မည္သုိ႕မွ် တူႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။

မူႀကိဳအရြယ္

ထုိအရြယ္တြင္ ကေလးသည္ ဟုိဟာမစား၊ သည္ဟာအစား၊ကုိယ္ကလည္း မေကၽြးႏွင့္၊ လြန္စြာ ေကၽြးရခက္ေသာ အရြယ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ငယ္စဥ္ကပင္ ေကာင္းစြာ ေလ့က်င့္ေပးထားျခင္း မရွိသျဖင့္ ကေလးသည္ အလြန္အစားေရြးလာပါေတာ့သည္။ မိခင္ကလည္း ၀ါယမ မစုိက္ဘဲ စားၿပီးလွ်င္ၿပီးေရာ ဟူေသာ ခံယူခ်က္ျဖင့္ ကေလးပူဆာသည္တုိ႕ကိုသာ ေကၽြးပါေတာ့သည္။ ထုိအစားအစာတုိ႕သည္လည္း အာဟာရမျဖစ္ေသာ မုန္႔ပဲသေရစာမ်ားသာ ျဖစ္သျဖင့္ ေသြးအား နည္းသည့္ ျပႆနာႀကီးသည္ ဆက္လက္တည္ရွိေနျပန္ပါသည္။

ကေလးမ်ားေသြးအားနည္းလွ်င္

ကေလးမ်ားေသြးအားနည္းလွ်င္ ႏွလုံးထိခိုက္႐ုံသာမက အထက္၌ ေဖာ္ျပၿပီးသည့္အတုိ္္င္း ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာ႐ုံေၾကာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကုိ အထူးထိခိုက္ႏုိင္ေၾကာင္း မိဘမ်ားသိရွိရန္ လိုပါသည္။ အဓိကထိခိုက္မႈသည္ ‘စဥ္းစားေတြးေတာႏုိင္သည့္ လုပ္ငန္း’ ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိလုပ္ငန္းသည္ စိတ္ျဖင့္ ျမင္သိၿပီး အမွားအမွန္ ခြဲျခားႏုိင္ေသာအထိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိလုပ္ငန္းကုိ ထိခုိက္လွ်င္ ကေလး၏ ေတြးေတာႀကံဆမႈ ဖ႐ုိဖရဲျဖစ္ၿပီး အမွားအမွန္ ခြဲျခားႏုိင္စြမ္း နည္းပါးေပလိမ့္မည္။

ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြးႏွင့္ ပတ္သက္၍ . . .

* ခြဲျခားစိတ္ျဖာႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြး ( analytic)

*   ဖန္တီးစီရင္ႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြး (creacitve)

*   ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ဉာဏ္ေသြး (practical)

တုိ႕လည္း နိမ့္က်သြားႏုိင္ပါသည္။

* စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈလည္း ေလ်ာ့ပါးလာႏုိင္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အာ႐ုံေၾကာမ်ား         ျဖစ္သည့္ ျမင္သိမႈအာ႐ုံေၾကာ၊ ၾကားသိမႈအာ႐ုံေၾကာတုိ႕၏ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားလည္း ထိခိုက္ႏုိင္ ပါသည္။

* ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြးႏွင့္ ေတြးေတာဆင္ျခင္ႏုိင္မႈတုိ႕ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္သျဖင့္ ေက်ာင္းတြင္းလုပ္ရပ္မ်ား ထိခိုက္လာႏိုင္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ မူလတန္း ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေလးမ်ား၏ ေက်ာင္းတြင္းလုပ္ရပ္မ်ား သိသိသာသာ ေလ်ာ့နည္းလာတတ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါသည္။

ေပါ့ေပါ့ဆဆမေတြးပါႏွင့္

သုိ႕ျဖစ္ ၍ ေသြးအားနည္းေသာေရာဂါသည္ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အက်ဳိးဆက္မ်ားကုိသာ ျဖစ္ ေစႏုိင္္သည္မဟုတ္ေၾကာင္း မိဘမ်ား သတိျပဳသင့္ပါသည္။ နာမ္အာဟာရသည္လည္း အေရး ႀကီးေၾကာင္းကုိ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပ႗ိစၥသမုပၸာဒ္ေဒသနာ၊ ပဠာန္းေဒသနာ ေတာ္တုိ႕တြင္ ပီျပင္စြာ ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။

မွ်တစြာစားသုံးေစေသာ ႐ုပ္အာဟာရသည္ ခႏၶာကိုယ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတြက္ လြန္စြာအေရးပါသလုိ နာမ္အာဟာရတုိ႕သည္လည္း စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ၊ အသိဉာဏ္ပုိင္းဆုိင္ရာ၊ ေတြးေတာဆင္ျခင္မႈ ဆုိင္ရာတုိ႕အတြက္ အထူးအေရးပါေၾကာင္းကို ‘ သားသား၊ မီးမီးဉာဏ္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးရန္ ေသြးအား သန္မွ ျဖစ္မည္အမွန္’ ဟူေသာ စကားလက္ေဆာင္ မိဘမ်ားအား ပါးလုိက္ရပါသည္

 

ေဒါက္တာယုဇနေစာျမင့္ (ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္ႀကီး)